Dankbaarheid

De Lakota zijn gewend iedere dag te danken voor wat ze ontvangen. Niets wordt als vanzelfsprekend beschouwd. Er wordt gedankt voor het eten en drinken, de warmte van de zon, dierbare familie en vrienden en het leven. Wanneer de Lakota bidden, maken zij gebedszakjes. Die zakjes worden gemaakt door een plukje tabak in een klein lapje katoen te vouwen en aan een koord te binden. Uiteindelijk worden de gebedszakjes verbrand als offer. Tabak was vroeger iets heel kostbaars. Er moesten lange tochten gemaakt worden om tabak te vinden. Deze tocht in zichzelf was al een offer. Het maken van gebedszakjes, de tabak die daarvoor gebruikt werd, had een diepe spirituele waarde. Tegenwoordig wordt tabak gemakkelijk in een winkel gekocht en is de spirituele waarde ervan verminderd. Toch worden de tabaksoffers nog steeds uitgevoerd als herinnering aan alles waar we dankbaar voor kunnen zijn. Waar kun jij allemaal dankbaar voor zijn in je leven? Sta je wel eens stil bij het grote geschenk dat water heet? Drink eens een hele dag niets en als je weer gaat drinken, geef dan het eerste water aan Moeder Aarde. Als je dan zelf langzaam slok voor slok neemt, voel dan wat het water met je lichaam doet. Ervaar de waarnemer.  Dit is een goed moment om stil te staan bij alle geschenken die je ontvangen hebt.

Eer

In de oude tijd was er een Lakota strijdersvereniging waarvan alleen de meest eervolle mannen lid konden worden. Eens in de vier jaar werden er twee potentiële nieuwe leden uitgenodigd. Voordat de mannen tot de vereniging werden toegelaten, moesten ze een beproeving ondergaan. Bovenop een bekende berg was een ceintuur aan een steen vastgebonden die de man moest ophalen. Wanneer de man uitgeput, dorstig en hongerig terugkwam, werd hij naar de tipi van de strijders gebracht en moest hij de ceintuur boven zijn hoofd houden en laten uitrollen. Als de ceintuur de grond raakte werd hij geaccepteerd als lid van de vereniging, maar als de ceintuur de grond niet raakte werd hij weggestuurd. Op de helft van de berg, op een bekende plek waar altijd gerust werd, was een andere ceintuur aan een steen bevestigd. Deze ceintuur was echter korter dan de ceintuur die bovenop de berg lag. Wanneer de man voor de gemakkelijke weg koos, zou dit uitkomen in de tipi wanneer de ceintuur de grond niet raakte. De proef testte niet alleen het fysieke uithoudingsvermogen, maar ook het eergevoel van een man.